tourajnakhoda

• Share

Friday, 30 October 2009 at 23:30

بي خبران خبر خبر ميكده باز ميشود
غفلت كرده ائيم و چه جاهلانه خود را غرق در تنگناهاي كوته بين ها نگاه داشته ائيم چرا قصه دلتنگي ؟ هجر ؟ دلواپسي ؟ مظلوميت ؟ اين همان چيزي بود كه خود خواسته ائيم مي توان خوشبخت بود هنگامي كه از درون بدبختي را فرياد مي زنيم ؟ مي توان ثروتمند شد هنگامي كه از اندرون خود فقر را مي جوئيم ؟ چگونه لبخندي را مي توان همنشين دلي پر غصه كرد ؟باران مي بارد به آسمان پر بغض مي نگرم در اندرون اين آسمان ابري بوده همان گونه كه آفتابي وجود دارد تا بيرون آيد آري هر چه هست در اندرون ما است هرچه مي بينيم بهر آن چيزي است كه مي خواهيم بينيم حسرت مي خوريم زيرا مرز هاي خود را كوچكتر و اندك كرده ايم نمي خواهيم و چون نمي خواهيم تواني نمي ماند
بي خبران خبر خبر ميكده باز ميشود
آري ميكده دو باره باز شد پيش آي ز شراب الهي نوش يزدان آسمان و زمين و فرشتگان وشادمانيها را براي تو آفريده است حال با تو است كه از خواب گران برخيزي به پا خيز بجنگ با آنچه ترا از خود دور مي سازد بميران آن چه ترا حسرت دهد بسوزان آنچه ترا سوزانده است از خواب گران خيز اين آُسمان پر باران براي تو است نفسي از تمامي وجود بكش و بگوي
بي خبران خبر خبر ميكده باز ميشود
در ميكده باز است بهوش آي مست مي ناب الهي شد هيچ كس نگفت آن كه غمگين است در حسرت و دلتنگي و دوري از خويشتن سير مي كند و مرتبا در پي رسم الخط خطوط قرمز " بايد ها " و " نبايد ها " ضد خويشتن است به خدا مي تواند نزديك شود نه خداوند هميشه همراه تو است اگر شاد مان وشجاع باشي بايد باور كني هرجا غمي است ناهماهنگي است هرجا ترس است حكايت دوري از خدا است آري يزدان مهر بان براي تو آفريد زيستن را تا زندگي كني و بر خيز و فرياد بزن
بي خبران خبر خبر ميكده باز ميشود
شادماني از آن تو است لب نوشين از آن تواست آغوشي باز هم از تو است لبخند از ْآن تو است عشق از آن تو است ايمان از آن تو است و اميد از آن تو است و رها كن گذشته را و غم را و نا اميدي را بايد رفت بايد از حال به مقصود رسيد و نه از مقصود به حال بايد سالك مجذوب بود نه مجذوب سالك بايد خود سالك شد خود عشق شد آري نخست عشق به خود كه همان عشق به خالق است لبخند به خود كه همان لبخند خالق است بوسه به خود كه بوسه به خدا است در آغوش پر مهر معشوق خود كه رفتن در آغوش خدا است زيستن را ياد گير كه گويد
بي خبران خبر خبر ميكده باز ميشود
در ميكده را بگشادند كه مست شوي رقصي و شادماني كني و محكم و استوار بهر رسيدنها و بهر ايمان به رسيدنها بهر اميد به رسيدنها و بهرعشق به رسيدنهائي كه تو را انساني سازد انساني كه لايق عشق است و اميد است و ايمان است و رهائي و آزادي است و انسانيت از آن او است پس برخيز و گوي
بي خبران خبر خبر ميكده باز ميشود
خط قرمز را پاك كن خط قرمز را با آيه هاي جعلي ذهن رسم نكن با دلت بيانديش با دلت رسم كن و با دلت عمل كن اين دل بايد عاشق باشد تا ظالم نشود اين دل بايد عاشق باشد تا هوس ران نشود اين دل بايد عاشق باشد تا در پي سوزاندن نگردد بسوزان اين بايد و نبايد هاي جعلي را بسوزان اين خفته فرياد ها را بسوزان اين ندانستن ها را عشق ورز بي كران در ميان باران نيمه شب در ميان تب عشق بازيها بسوزان آنچه را كه ترا از ثروت درونت دور نمود بسوزان كه ترانه آمد
بي خبر ان خبر خبر ميكده باز ميشود
و زلف يار در دست و جام باده در دست ديگر دستي در دست خدا و دستي در دست آن كه هم نوع است و اين همان ميداني است كه پير قونيه برايمان آرزو كرد و اين گونه است كه بايد فرياد كن
يك دست جام باده يك دست زلف يار/ رقصي چنين ميانه ميدانم آرزو است