tourajnakhoda

• Share

Sunday, 25 October 2009 at 23:42

حكايتهاي مدرسه همواره شيرين و دوست داشتني است مدرسه نمونه اي از اجتماع بزرگ است كه مي تواند چون يك اجتماع توسط مربيانش به بهترين و يا بدترين رهنمون شود و اين شاگردان مدرسه هستند كه چون مردمان يك جامعه مي توانند بي رحم و مهر بان و ظالم و بخشنده و دروغگو و يا راست گو و خلاق يا پيرو كوركورانه به مدد مربيانشان شوند و حكايت مدرسه دختر من نيز چنين است قرار بود براي انتخاب شوراي دانش آموزان انتخاباتي برگزار شود اين قصه را من در هنگامي كه آيلي را به مدرسه مي بردم فهميدم خانم ناظم در سر صف مي گفت

1/ تنها بچه هاي كلاس چهارم و پنجم اجازه شركت در انتخابات را دارند

2/ هيچكس حق ندارد كاغذهاي تبليغاتي ديگري را پاره كند

حرفهاي خانم ناظم جالب بود از يك سو نمي فهميدم كه چرا باز يك محدوديتي در انتخابات حتي در حد يك انتخابات مدرسه وجود دارد و تنها كلاس چهارمي و پنجمي ها مي توانند در آن شركت كنند و چه تفاوتي بين يك كلاس سومي با چهارمي و يا پنجمي است؟و از سوي ديگر خوشحال شدم كه پاره نكردن نظرهاي ديگران كه در مدرسه اجباري شده بود به نوعي تامل و تحمل و شنيدن نداي مخالف و به گونه اي درس دموكراسي را در بين بچه ها رواج مي داد القصه آيلي به خانه آمد و از من طرح تبليغاتي خواست ! تعجب نكنيد او با اين لحن( طرح تبليغاتي ) سخن نگفت ولي اعلام كرد كه چه چيزهائي بايد روي كاغذ تبليغاتي خود بنويسد تا

بيشتر راي بياورد!حقيقتا دوست نداشتم كه دخترم دستور بگير من باشد به همين دليل گفتم كه خودش برود و با توجه به افكار ش طرح تبليغاتي بدهد اما آيلي گفت

- خانم ناظم اجازه داده كه بزرگترها هم در اين بازي دخالت كنند !!

به همين دليل از آيلي پرسيدم

- خودت چه چيزي در ذهنت داري ؟

و آيلي چون بيشتر نقاط دنيا نخست تن به وعده هائي داد كه اكثرا خارج از حوزه مسئو ليت او بود و مي خواست با دروغين قصه ها راي جمع كند سخت ناراحت بودم راستي چرا در بطن هر كانديد انتخاباتي اين خصيصه يعني ” وعده دروغ ” دادن وجود دارد ؟ چرا وسوسه انتخاب شدن تا اين اندازه انسانها را از خودشان دور مي كند ؟ نمي توانستم جوابي بيابم به همين دليل اولين شعار تبليغاتي آيلي را با هم نوشتيم

1-/ دروغ نمي گويم و وعده هاي دروغ نمي دهم

بد نبود تا حدي جلو رفته بوديم باز از آيلي پرسيدم

- چه چيز واقعي به ذهنت مي رسد ؟

آيلي گفت

- نمي گذارم كه كسي بچه ها كوچكتر را اذيت كند و برايم دوستهايم با ديگران فرقي ندارند

خوشحال شدم و دومين شعار تبليغاتي آيلي را نوشتم

2/ عدالت را برقرار مي كند و بين هيچ كس تبعيض قائل نمي شوم

باز از آيلي پرسيدم

- ديگر چه چيزي به ذهنت مي آيد ؟

آيلي نگاه شيطنت آميزي به من كرد و گفت

- مي گوئيم بابايم در انجمن اوليا و مربيان است و مي توانم از او كمك بگيرم

خوشحال نشدم زيرا از كانديد ناكار آمد و غير مستقل و وابسته به نيروي برتر و پشت پرده خوشم نمي آمد به همين دليل گفتم

- خودت گفتي تبعيض نمي گذاري حالا اين چه حرفيه مي زني ؟

آيلي جوابي نداشت و من شرط سوم را نوشتم

3/ از انجمن اوليا و مربيان و پدرم كمك فكري مي گيرم اما خودم تصميم مي گيرم و خودم را از ديگران جدا نمي دانم

بد جلو نمي رفتيم از آيلي پرسيدم

-ديگر چه مي كني ؟

آيلي جواب داد

- مي گذارم كه بچه ها پفك و آلوچه و خوراكي هاي ممنوع را به مدرسه بياورند

خداي من ! به او ماده اول كه دروغ نبايد بگويد را نشان دادم و او باز ساكت شد و من حرف او را اصلاح كردم

4/ براي رفاه بچه ها تا آنجا كه مي توانم تلاش خود را مي كنم

خوب بد نبود آيلي كمي فكر كرد ياد يك سريالي افتاد كه در تلويزيون ديده بود و در آن مسابقه اي بين دانش آموزان و معلمين برگزار شده بود به همين دليل گفت

- مسابقه وسطي بين دانش آموزان و معلمين در اردوها ترتيب مي دهم تا دوستي بيشتري بين آنها باشد

” عشق ” بين مسئولين و مردم حد نهايت آرزوي يك جامعه مدرن است به همين دليل نوشتم

5/با تمامي توان ” عشق را در مدرسه بين همه برقرار مي كنم

به آيلي نگاه كردم و پرسيدم

- ديگر چي ؟

جوابي كانديداي مورد نظر نداد و به همين دليل 5 شعار تبليغاتي را اين گونه نوشتيم

1/ دروغ نمي گويم و وعده هاي دروغ نمي دهم

2/ عدالت را برقرار مي كند و بين هيچ كس تبعيض قائل نمي شوم

3/ از انجمن اوليا و مربيان و پدرم كمك فكري مي گيرم اما خودم تصميم مي گيرم و خود را از ديگران جدا نمي دانم

4/ براي رفاه بچه ها تا آنجا كه مي توانم تلاش خود را مي كنم

5/با تمامي توان ” عشق را در مدرسه بين همه برقرار مي كنم

آيلي شعارها نوشت و صبح روز بعد بر ديوارمدرسه زد تا دموكراسي را تمرين نمايد…

/